Gouden voetbaljaren blikt samen terug met Alessandro Iantosca naar zijn favoriete voetballer, Socrates.
Vertel eens waarom je Socrates hebt gekozen als je favoriete voetballer?
Ik kan me nog goed herinneren wanneer Socrates speeld. Tijdens de WK van 1986 in Mexico wist ik nog heel goed dat ik opbleef in de nacht om de wedstrijden van Brazilie te zien. Socrates was een van mijn favoriete spelers toen omdat hij zo soepel en sierlijk voetbalde. Het was echt een genot om hem te zien spelen. Wat hem zo ontzettend simpathiek maakte was die grote baard van hem. Hij was het boegbeeld van het Braziliaanse voetbal.
Welke moment van Socrates is je het beste bijgebleven?
Dat is natuurlijk de penalty uit stand tegen Polen in de achste finale op het WK van 1986. Wat een lef om een penalty zo te nemen. Dan moet je echt een grote zijn.
Wat vond je toen je hoorde dat Socrates op 59 jarige leeftijd in afgelopen December stierf?
Ik was toen niet ouder dan een jaar of 10, toen ik het WK van Mexico volgde en ik had ook serieus gehuild toen Brazilie in de kwart finales uitgeschakeld werd door Frankrijk. Het was echt jammer. Want Brazilie was echt favoriet. Ze hadden al drie keer het WK gewonnen. Socrates blijft voor mij een van de grootste voetballers in de voetbalgeschiedenis. Dat hij later ook zich politiek had ingezet en ook nog actief was als arts kan ik alleen maar meer bewondering voor hem als persoon en als sporter opbrengen. Hij was voor mij het toonbeeld dat je als mens alles eruit moet halen wat er in zit en zonder spijt moet leven.